Había moito tempo, nun lugar cerca de Chantada, había unha casa misteriosa. Nesa casa vivía un neno e a súa nai, xa que o pai morrera. A nai era alta, os seus brazos eran curtos e as súas mans eran moi grandes, os seus beizos eran carnosos é moi longos, as súas orellas eran pequenas e tiñas algo dobradas para fora,os ollos eran de cor azul e moi grandes, a súa cara era redondiña e de cor branca é o seu pelo era longo de cor loiro é rizo. O seu carácter era moi malo porque cando vía algo mal posto e dicir algún cadro ou algún xarrón xa se enfadaba e pegáballe o seu fillo, para aliviar os seus nervios contra el, algunhas veces tamén era simpática pero sempre ca súa veciña, e lerá moi feliz porque sempre que se levantaba a maña saia cantando do seu cuarto.Chamaranlle a casa misteriosa, porque parecía que había fantasma. Eles pensaban que as botellas que tiñan na bodega da casa as movín os fantasmas, porque todas as noites as botellas petaban unhas con outras e facían moito ruído. Unha noite baixou a muller cun pao na man ata a bodega. Cando a muller abriu a porta as botellas pararon de soar e mirou por alí se vía a alguén pero viu a nadei, A muller pechou porta e as botellas empezarón outra vez a soar, e muller colleu medo e marchou ponda o seu fillo pequeno, pero cando chegou arriba o se meniño non estaba e foi avisar a policía. A policía cando chegou a súa casa preguntoulle que pasar e a muller díxolle que na súa casa había fantasmas, e policía riuse dela e a muller díxolle que viñeran segun escurecera. A policía a noite chegou a casa. A muller díxolle que baixaran con ela a bodega, e segun chegarón diante da porta as botellas estaban soando, e a muller díxolle que entraran e a policía entrou e non viu a ninguén e as botellas non sobaban é segun cerrou a porta as botellas volveron suar. Eles e a muller e o seu meniño marcharon da casa e nunca mais se soubo deles.
